2007-02-16 19:34:02 - biri Gömmeye yelteneceğim Gomit i gömü olmaktan kurtarsın
Yazan: GloomFace
yau yetmedi bie şşiiii Size diyom Zizil Landoro yau puhh Size aip olar bie Siz e bıraktım elinize yüzünüze gözünüze bulaştırdığınız yetmiyo bi de işbirliği ha nebu samimiyet bie neiş bu tşk felan hımm nise piki görürsünüz Siz şş Gomit gel bakim, GeL_Pc_Pc gömü diye Sen i gömücem üstüne botan dökücem yetmezse üzerine de bina inşa etcem
ah be canım arkadaşım ne güzel yazmışsın...
kim istemezki mutlu olmayı.. ama gözler nasıl kör oluyorki gözüzün önündeki mutlulugu görmüyor...mutluluğu küçük şeylerde aramak en güzeli... hemde en kolayı.... evet ya aslında herşey bizim elimizde.. istersek mutlu da oluruz mutsuzda dimi yani...
ya aklıma kedinin hikayesi geldi... hani dermişya "mutlulugu kuyrugum sanırdım.. o yüzden hep onu kovalardım ama tutamazdım.. sonra anladımki benim onu kovalamama gerek yok o, zaten hep benim peşimden geliyor"...
yazın gercekten cok hoş olmuş arkadaşım.. ellerine saglık...
Evet mutlu olmak kimsenin elinde olan birşey değil gibi görünüyor, herşey hayat denen bu düzenekte olup bitiyor...
Yaşanmışlar ve yaşanacakları önceden müdahale etme şansımız ne kadar var ki ?
Ama yine herşeye rağmen, bulunduğun konum ne olursa olsun mutluluğa ulaşmak yine bizim elimizde...
O sıfır denen dengeyi yakalamak önemli, kim bunu dengede tam tutmuş o da bir soru işareti...
Ben küçük mutluluklardan tat almayı çoktan öğrendim...
Hayat aslında hep o zizil'in bahsettiği sıfırın etrafında dönüyor..
Hayat sinüsoidal ve sönümlü bir dalga..
Sıfırın üstüne çıktığı kadar geri dönüp altına da iniyor..
Sonra azalıyor, azalıyor, sönüyor.. Yine sıfır!..
Anladım ki gerçek mutluluk sıfırda..
Zorlamak boşuna..
Mutlu olduğunu "farkedecek kadar" mutlu olduğun zaman sıfıra dönüşün ve hatta mutsuzluk hattına girişin epeyce sert olabiliyor..
Düştüğün nokta sana sıfırı özletiyor, tepe noktasını değil..
Mutluluk sıfırda, dinleyin beni..
Mutluluk; mutlu olmak için hayal kurmak, mutsuzluğa olan yakınlıktan dolayı endişe duymak, ve bulunduğun yere şükretmek...
İnanın bana!..
Hayat sadece hassas bir dengeden ibaret...
İki zıt duygunun birinde yoğunlaştığında öteki aynı oranda senden kaçıyor...
Sıfıra yaklaştığın oranda huzurlusun...
Mutlu olup olmadığımızı sorguladığımızda aslında yaptığımız tek şey mutlu olmak için kendimizi öyle hissediyormuş gibi kandırmak...
Ve bu içsel yalanımızı farkettiğimizde elde kalan ne?..
Yine mutsuzluk, hem de bu sefer yanında güvensizliğin başını çektiği yığınla duyguyle birlikte...
En iyisi hiç umursamamak!..
Mutluluğumuzu hiç aklımıza getirmediğimiz zamanlar gerçekten mutluyuzdur bence...
Bu yüzdendir ki bir hedefe yönelik çalışırken sırf o anı yaşadığı için zevk alır insan...
Ve bu lanet duygunun en kötü özelliği geçtikten sonra anlaşılması...
Aynı çayı alıştığımız takdirde şekersiz de benzer zevkle içebiliriz, çok şekerli de...
Mutlu olmayı çözmeye çalışmaktansa tad almayı öğrenmek gerek sanırım...
Candan Erçetin – Mühim Değil Dosya Boyutu: 0.99 MB
unutulmuş gibiyim ben..
ve insan bir bakıma,
unutulmuş gibidir..
bilmem ki nasıl anlatmalı,
yalnız bile değilim..
belki de yalnızlıktan
daha fazla bir şey bu..
unuttum ben de kendimi..
