Başın(ız) sağolsun...
Sevmesem de bu kısa cümleyi, kullanıyorum yine...
Belki sıkça söylenen birşeydir ama; insan hayatının en zorda kaldığı, dimağını zorladığı zamanlardır sevdiği bir insanın ya da sevdiği bir insanın yakının vefaati...
Ya da "insanın" genellemesini yapmadan direk "benim" de diyebilirim...
Nasıl davranacağını, neyi nasıl söyleyeceğini bilemediği durumlar...
Aylar sonraki bu ziyaretimde ilk olarak bu gönderiye mesaj atmam gerektiğini düşündüm...
Ne söylemeliyim (daha doğrusu ne söyleyebilirim) diye düşünürken Hacannem geldi yine aklıma...
Ne söylenebilir ki?..
Her insanın farklı olduğuna kimsenin itirazı yoksa eğer;
her acı/herkesin acısı da kendine has olmak zorunda...
Beni acıtan zamanları hatırlıyorum...
...
Allah sabırlar versin...
Bilcümle ölülerimize rahmet eylesin...
Candan Erçetin – Mühim Değil Dosya Boyutu: 0.99 MB
unutulmuş gibiyim ben..
ve insan bir bakıma,
unutulmuş gibidir..
bilmem ki nasıl anlatmalı,
yalnız bile değilim..
belki de yalnızlıktan
daha fazla bir şey bu..
unuttum ben de kendimi..
